Prezbiterium to miejsce, w którym znajduje się ołtarz, głosi się słowo Boże i gdzie pełnią swoje funkcje: kapłan, diakon i inni usługujący. Powinno być wyodrębnione z wnętrza kościoła przez pewne podwyższenie albo przez odmienną formę i wystrój. Jego rozmiary winny być takie,
by swobodnie można było celebrować Eucharystię i zapewnić jej widoczność. /OWMR 295/
Zmiany w formie sprawowanej liturgii, jakie wprowadzono po Soborze Watykańskim II, objęły również potrzebę nowej aranżacji prezbiterium. Chcąc wyeksponować ołtarz, przy którym kapłan sprawuje Eucharystię twarzą do wiernych, aranżowano budowę podestów, dla ich wywyższenia.
Najstarsze zdjęcie naszej świątyni pochodzi z roku 1910 i przestawia ks. prob. Witolda Sikorskiego, klęczącego na stopniach ołtarza głównego, przed którym nie jeszcze podestu tylko kamienna posadzka. Dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku powstał pierwszy podest, a ostatni zaaranżowany za ks. Andrzeja Biernackiego w 2002 roku, został zdemontowany trzy lata temu, gdy rozpoczęliśmy prace konserwatorskie przy ołtarzu głównym i ścianach prezbiterium.
Obecny podest, z desek dębowych, wykonał pan Mariusz Maj z Koszyc. Jego kształt ma na celu wyeksponowanie smukłości ołtarza głównego, właściwe rozlokowanie ołtarza posoborowego, ambony i miejsca przewodniczenia oraz stworzenie przestrzeni dla służby liturgicznej. Odpowiednie pomalowanie go, pięknie wydobyło fakturę drewna i dodało szykowności wnętrzu naszej świątyni. Dziękujemy wszystkim którzy pomogli w realizacji tego dzieła.
