Po dniu spowiedzi, z której skorzystało około 400 osób, dając świadectwo uczenia się od Jezusa i przyjmowania Jego napomnień oraz przebaczenia, przyszedł dzień misji i posłania. Przyjmując bowiem od Zbawiciela dary, powinniśmy się nimi dzielić.
Motywem, który pomaga się dzielić, jest radość z posiadanego daru. Z łaski i mądrości otrzymanej od Jezusa w procesie uczenia nas. To z przyjęcia Jego miłości rodzi się postawa ucznia-misjonarza – przypomniał nam ks. Krzysztof.
Chcemy, by również inni poznali i przyjęli ten dar. Temu dziełu może służyć wszystko, co przynosi nam życie. Wiara, wsparta „światłymi oczami serca”, potrafi to dostrzec. W tym procesie ważni są świadkowie-wychowawcy. Pięknie jest, jeśli są nimi nasi najbliższsi. Lecz bywa, że światło dla naszego życia przychodzi przez zupełnie obcych ludzi lub bezpośrednio od Boga. Wszystko zatem może być przydatne, by potem zaświadczyć, poprowadzić innych w głąb życia duchowego. Rekolekcjonista przypomniał nam słowa abpa Adriana Galbasa: „Tysiąc zgaszonych świec nie zapali ani jednej, ale jedna świecąca zapali tysiąc zgaszonych.” W naszych stygnących duchowo środowiskach potrzeba coraz pilniej rozpalonych Bożą miłością ludzi, którzy ogrzeją i zapalą innych.
W tym duchu ks. Krzysztof rozmawiał też na konferencji z dziećmi. Pomocą w rozpaleniu nas jest osobista modlitwą, systematyczna spowiedź i coniedzielna Eucharystia. Ważne jest jednak i to, by szukać środowisk wzrostu, a są nimi grupy apostolskie. Dlatego w kontekście tych rekolekcji przyjmijmy zaproszenie do włączenia się w tę istniejące w naszej parafii: Dzieci Boże, ministrantów, Koła Różańcowe, Parafialny Zespół Caritas, Szkaplerz karmelitański, Oazę dorosłych, czy Apostolstwo Dobrej Śmierci.
Dziękujemy ks. Krzysztofowi za przyjęcie zaproszenia i pomoc w przygotowaniu naszych serc na przyjście Pana
