Gdy wejdziesz do kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, weźmiesz pierwociny wszelkich ziemiopłodów, który ci daje Pan, Bóg twój. Włożysz je do koszyka i udasz się na miejsce, które Pan, Bóg twój, obierze sobie na mieszkanie dla imienia swego. Kapłan weźmie koszyk z twoich rąk i położy go przed ołtarzem Pana, Boga twego. A ty wówczas wypowiesz te słowa wobec Pana, Boga swego: Teraz oto przyniosłem pierwociny płodów ziemi, którą dałeś mi, Panie. Rozłożysz je przed Panem, Bogiem swoim. Oddasz pokłon Panu, Bogu swemu i będziesz się cieszył ze wszystkich dóbr, które Pan, Bóg twój, dał tobie i twemu domowi. /por. Pwt 26, 1-11/
W środku wakacji i żniw, Bóg zaprasza nas do „odnowy duchem w naszym myśleniu i przyobleczenie się w człowieka nowego” /por. Ef 4, 24/, by to, co duchowe kierowało tym, co cielesne; wieczne tym, co doczesne. O tym mówi odcinek „Siewców Słowa”, nagrany w naszej świątyni.
