Doroczny Tydzień Modlitwy o Powołania zbiegł się w tym roku z przeżywanym w naszej parafii Dniem Seminaryjnym. W Niedzielę Dobrego Pasterza gościliśmy przedstawicieli kieleckiego Wyższego Seminarium Duchownego – dyrektora ekonomicznego ks. Wojciecha Skorupę i diakona Mateusza Mastalerza – modląc się z nimi o nowe powołania i wspierając ofiarami diecezjalną uczelnię. 

czytaj dalej

KRUCYFIKS W TĘCZY KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO P. W. ŚW. MAŁGORZATY W GORZKOWIE KOŁO KAZIMIERZY WIELKIEJ. ROZPOZNANIE PROBLEMATYKI Z ZAKRESU HISTORII SZTUKI. /PAWEŁ PENCAKOWSKI, prof. ASP im. Jana Matejki w Krakowie/

czytaj dalej

Bóg rzekł do Noego: «A to jest znak przymierza, które ja zawieram z wami i każdą istotą żywą, jaka jest z wami, na wieczne czasy: Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią.  A gdy rozciągnę obłoki nad ziemią i gdy ukaże się ten łuk na obłokach,  wtedy wspomnę na moje przymierze, które zawarłem z wami i z wszelką istotą żywą, z każdym człowiekiem; i nie będzie już nigdy wód potopu na zniszczenie żadnego jestestwa. Gdy zatem będzie ten łuk na obłokach, patrząc na niego, wspomnę na przymierze wieczne między mną a wszelką istotą żyjącą w każdym ciele, które jest na ziemi». /Rdz 9, 12-16/

czytaj dalej

Miłość mi wszystko wyjaśniła,
Miłość wszystko rozwiązała –
Dlatego uwielbiam tę Miłość,
Gdziekolwiek by przebywała.

/Św. Jan Paweł II/

czytaj dalej

Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a my uznaliśmy Go za skazańca, chłostanego przez Boga i zdeptanego. Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy.
Spadła nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze uzdrowienie. /Iz 53, 4-5/

czytaj dalej

Człowiek, który chce zrozumieć siebie do końca  musi ze swoim niepokojem, niepewnością, a także słabością i grzesznością, ze swoim życiem i śmiercią, przybliżyć się do Chrystusa. Musi niejako w Niego wejść z sobą samym, musi sobie „przyswoić”, zasymilować całą rzeczywistość Wcielenia i Odkupienia, aby siebie odnaleźć. Jakąż wartość musi mieć w oczach Stwórcy człowiek, skoro zasłużył na takiego i tak potężnego Odkupiciela, skoro Bóg „Syna swego Jednorodzonego dał”, ażeby on, człowiek „nie zginął, ale miał życie wieczne” (por. J 3, 16). /Św. Jan Paweł II – Redemptor hominis/

czytaj dalej